Απελπισμένοι κομμωτές: Είναι τα κομμωτήρια σε κρίση στη Γερμανία;

Πρώτα ήταν η πανδημία του κοροναϊού, η οποία έπληξε ιδιαίτερα σκληρά τις επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών, τώρα είναι ο πληθωρισμός. Αλλά και οι κομμωτές φαίνεται ότι δυσκολεύονται να βρουν νέους υπαλλήλους και, κυρίως, εκπαιδευόμενους.

Κανονικά, ο Marcel Schneider θα είχε ήδη δέκα με 15 αιτήσεις από υποψήφιους εκπαιδευόμενους αυτή τη στιγμή.

Φέτος, όμως, τα πράγματα φαίνονται πολύ διαφορετικά για τον κομμωτή από τη Νυρεμβέργη.

“Είμαι πραγματικά απελπισμένος να βρω υπαλλήλους”, εξηγεί σε συνέντευξή του.

Μέχρι στιγμής, δεν έχει λάβει ούτε μία αίτηση. Έχει ήδη ξεκινήσει τη δική του αναζήτηση και έχει δοκιμάσει νέες προσεγγίσεις.

Για παράδειγμα, τοποθέτησε αγγελίες σε εφημερίδες και έκανε αναρτήσεις στο TikTok και στο Facebook για να προσεγγίσει το νεανικό κοινό-στόχο.

Το πρόβλημα παραμένει: ο Σνάιντερ δεν μπορεί να βρει νέους εκπαιδευόμενους.

Δεν είναι ο μόνος στο επάγγελμά του. Πολλοί άνθρωποι είναι πιθανώς εξοικειωμένοι με το πρόβλημα της εξεύρεσης ενός νέου υπαλλήλου για μια επιχείρηση κομμωτικής.

Ο Rainer Rossmann, επικεφαλής της συντεχνίας κομμωτών στη Νυρεμβέργη, ακούει την ίδια τάση από τους συναδέλφους του.

Και κάποιοι από αυτούς προφανώς δεν είναι πλέον πρόθυμοι ή ικανοί να εκπαιδεύσουν.

Η πανδημία του κοροναϊού – ο πυρήνας όλων των προβλημάτων;

Και οι δύο κομμωτές βλέπουν τον πυρήνα του προβλήματος σε ένα συγκεκριμένο πράγμα – την πανδημία του κοροναϊού.

Ο Schneider παρατήρησε την ξαφνική αλλαγή στον τρόπο σκέψης, ιδίως μετά τα σκληρά Lockdown.

Ο Rossmann το βλέπει με τον ίδιο τρόπο. Και μπορεί επίσης να εξηγήσει γιατί πολλοί νέοι δεν θέλουν πλέον να εκπαιδεύονται.

Σήμερα, αυτή η προθυμία για απόδοση έχει μειωθεί σημαντικά. Οι νέοι είναι πολύ απρόθυμοι να εργαστούν τα Σάββατα, για παράδειγμα.

“Υποτίθεται ότι πρέπει να ψυχαγωγούμε τη γενιά Z. Ήμουν σε ένα σεμινάριο τις προάλλες όπου είπαν ότι πρέπει να κάνουμε την εκπαίδευση σέξι”.

Αλλά η εκπαίδευση είναι η βάση για να κερδίζετε χρήματα με αυτά που έχετε μάθει, κατά προτίμηση μέχρι να συνταξιοδοτηθείτε. Αυτό δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι σέξι, λέει ο Rossmann.

Το εκπαιδευτικό σύστημα ευθύνεται εν μέρει για τη νέα τάση

Ο Schneider, από την άλλη πλευρά, θα ήθελε πολύ να εκπαιδεύει ανθρώπους. Κανένα μέσο δεν είναι πολύ καλό γι’ αυτόν.

Για να κάνει το επάγγελμά του πιο ελκυστικό, λέει ότι πληρώνει επίσης μισθούς πάνω από το κανονικό μισθολόγιο.

Κατά τη γνώμη του, δεν μπορεί να είναι μόνο η οικονομική πτυχή. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, λέει, είναι η χρόνια κακή φήμη των ειδικευμένων επαγγελμάτων.

Τα τελευταία δέκα έως 20 χρόνια οι μαθητές ενημερώνονται ότι πρέπει να κάνουν τις εξετάσεις και τις σπουδές τους για να κάνουν κάτι στη ζωή τους και να κερδίσουν καλά χρήματα.

Ακόμη και οι καθηγητές συχνά έλεγαν στους μαθητές τους ότι πρέπει να κάνουν “κάτι καλύτερο” αν έχουν σχετικά καλούς βαθμούς, θυμάται ο Rossmann τις ιστορίες των εκπαιδευομένων του.

“Αλλά αυτό δεν είναι καθόλου αλήθεια”, εξηγεί ο Schneider. Μετά τη μαθητεία, μπορείτε να πάτε κατευθείαν στη σχολή αρχιτεχνιτών.

Στο μεταξύ, το κρατίδιο της Βαυαρίας υποτίθεται ότι καλύπτει και τα δίδακτρα των μαθημάτων. Και ο Rossmann έχει παρόμοια άποψη.

“Κάποιοι εκπαιδευόμενοι κομμωτές θα μπορούσαν να γελάσουν με άλλους”, επειδή στον κλάδο των υπηρεσιών υπάρχουν τα φιλοδωρήματα, τα οποία δεν προβλέπονται στη συλλογική σύμβαση εργασίας και επομένως δεν μπορούν να υπολογιστούν επίσημα ως μέρος της αμοιβής, αλλά παρ’ όλα αυτά παίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή ενός κομμωτή.

Και οι δύο κομμωτές συμφωνούν ότι το επάγγελμά τους προσφέρει στην πραγματικότητα μεγάλη προστιθέμενη αξία για τους ίδιους τους εργαζόμενους.

Είναι ένα από τα λίγα επαγγέλματα στα οποία δημιουργείς τα πάντα με τα ίδια σου τα χέρια από το στάδιο του σχεδιασμού, μέσω της δημιουργίας και μέχρι τον τελικό αποχαιρετισμό και επίσης βλέπεις όταν ο πελάτης φεύγει χαρούμενος και ικανοποιημένος.

“Αυτό είναι περισσότερο από ό,τι μπορείς να περιμένεις σε πολλά επαγγέλματα όσον αφορά τα κίνητρα”, λέει ο Rossmann.

Κακές προοπτικές για το μέλλον

Το 2008, υπήρχαν 6100 εκπαιδευόμενοι στο επάγγελμα του κομμωτή στη Βαυαρία, ενώ το 2023 θα υπάρχουν μόνο 2420.

“Αυτό είναι δραματικό”, συνοψίζει ο Rossmann. Πιστεύει ότι το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρότερο σε αστικά κέντρα όπως η Νυρεμβέργη.

Στις αγροτικές περιοχές, τα εξειδικευμένα επαγγέλματα εξακολουθούν να έχουν καλή εικόνα.

Κανείς από τους δύο δεν μπορεί να εξηγήσει πώς οι επιχειρήσεις υποτίθεται ότι θα επιβιώσουν με την πάροδο του χρόνου.

Ο Rossmann αναζητά νέο υπάλληλο από τον Φεβρουάριο.

Ωστόσο, καθώς οι περισσότερες αιτήσεις που λαμβάνει είναι από ανύπαντρες μητέρες, δεν μπορούν να βρουν κοινό παρονομαστή όσον αφορά την οργάνωση του ωραρίου εργασίας.

Ο Σνάιντερ σκέφτεται σοβαρά να εισαγάγει κάποια στιγμή την εβδομάδα 4 ημερών στην εταιρεία του.

Όχι επειδή αυτό φαίνεται να είναι ιδιαίτερα ελκυστικό για πολλούς αιτούντες αυτή τη στιγμή, αλλά επειδή λέει ότι δεν μπορεί να αναγκάσει τους υπάρχοντες υπαλλήλους του να εργάζονται 45 ώρες.

Ο επικεφαλής της συντεχνίας κομμωτών στη Νυρεμβέργη έχει μόνο λίγα χρόνια μέχρι τη νόμιμη σύνταξή του.

Συνήθιζε να υποθέτει ότι ένας από τους μισθωτούς κύριους κομμωτές του θα αναλάμβανε την επιχείρηση μετά τη συνταξιοδότησή του.

Τώρα τα πράγματα φαίνονται διαφορετικά: “Τώρα σκέφτομαι, Θεέ μου, ο τελευταίος θα σβήσει τα φώτα και θα πετάξει τα κλειδιά”.

GRland.info – Μην μαθαίνεις τα νέα τελευταίος!