Γενικά μπορείτε να αλλάξετε ασφαλιστή υγείας στη Γερμανία. Ενώ η εναλλαγή μεταξύ δημόσιων παρόχων, η εναλλαγή μεταξύ ιδιωτικών ή η μετάβαση από τη δημόσια ασφάλιση στην ιδιωτική είναι τις περισσότερες φορές αρκετά απλή – η επιστροφή σε δημόσιο πρόγραμμα μετά από ιδιωτική ασφάλιση συνοδεύεται από ορισμένους περιορισμούς.
Σε αντίθεση με τα μοντέλα υγειονομικής περίθαλψης με ενιαίο φορέα πληρωμής που συναντάμε στον Καναδά ή το Ηνωμένο Βασίλειο, η υγειονομική περίθαλψη στη Γερμανία χρησιμοποιεί ένα μοντέλο κοινωνικής ασφάλισης – όπου οι εργαζόμενοι πληρώνουν στην ασφάλιση υγείας, σύνταξης και μακροχρόνιας περίθαλψης μαζί με τους εργοδότες τους.
Ουσιαστικά όλοι οι κάτοικοι της Γερμανίας υποχρεούνται νομικά να έχουν ασφάλιση υγείας, με τη συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων – ή περίπου το 90% – να επιλέγουν να ασφαλίζονται μέσω ενός από τα περίπου 100 δημόσια ασφαλιστικά ταμεία της χώρας.
Αυτά τα ταμεία συνήθως αφαιρούν τις αμοιβές τους από την μισθοδοσία του εργαζομένου σε ένα ποσό που είναι σχετικό με το εισόδημα, ενώ τα ταμεία λαμβάνουν επίσης συμπληρωματικά ποσά από την κυβέρνηση.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ασφάλιση ασθενείας στη Γερμανία (Gesetzliche Krankenversicherung)
Ειδικά για τους υψηλόμισθους, όμως, τα ποσά αυτά μπορεί να φτάσουν αρκετά υψηλά – και ορισμένοι επιλέγουν να πληρώνουν για ιδιωτική ασφάλιση υγείας αντί για δημόσια.
Ενώ τα άτομα με προϋπάρχουσες ιατρικές παθήσεις δεν μπορούν συνήθως να έχουν ιδιωτική ασφάλιση υγείας, αυτά τα ιδιωτικά ταμεία επιτρέπονται στη Γερμανία και μπορεί να είναι αρκετά ελκυστικά για τους υψηλότερα αμειβόμενους – ιδίως αν είναι νέοι και δεν έχουν προφανείς παθήσεις υγείας.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι ιδιωτικά ασφαλισμένοι μπορούν τελικά να εξοικονομήσουν σημαντικά ποσά που διαφορετικά θα δαπανούσαν για τη δημόσια ασφάλιση υγείας – καθώς οι ιδιωτικές εισφορές καθορίζονται από το προφίλ κινδύνου κάποιου και όχι αναλογικά με το εισόδημά του, όπως τα δημόσια ταμεία.
Δεν είναι ασυνήθιστο για τους νεότερους ανθρώπους στη Γερμανία να μεταπηδούν από τη δημόσια ασφάλιση υγείας στην ιδιωτική μετά από μια σημαντική προαγωγή με μεγάλη αύξηση μισθού.
Ωστόσο, καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν και χρειάζονται περισσότερη υγειονομική περίθαλψη, το κόστος της ιδιωτικής ασφάλισης υγείας μπορεί να αυξηθεί – και μπορεί να είναι ασαφές μερικές φορές τι ακριβώς θα καλυφθεί και τι όχι.
Όσο περισσότερο καιρό κάποιος βρίσκεται εκτός δημόσιας ασφάλισης -για να χρησιμοποιήσει μια ιδιωτική επιλογή, για παράδειγμα- τόσο πιο δύσκολο μπορεί να γίνει να επιστρέψει στη δημόσια ασφάλιση υγείας.
Για το λόγο αυτό, ακόμη και πολλοί υψηλόμισθοι στη Γερμανία μπορεί να επιλέξουν να παραμείνουν στη δημόσια ασφάλιση υγείας αντί να επιλέξουν την ιδιωτική – πληρώνοντας περισσότερα τώρα για να διασφαλίσουν ότι θα αποφύγουν επιπλοκές με την ιδιωτική ασφάλιση και την υγειονομική κάλυψη καθώς θα μεγαλώνουν.
Μπορώ να επιστρέψω στη δημόσια ασφάλιση υγείας στη Γερμανία;
Αυτό εξαρτάται από τρία πράγματα – το εισόδημά σας, το καθεστώς απασχόλησης και την ηλικία σας.
Σε γενικές γραμμές, μόνο τα άτομα που κερδίζουν λιγότερα από 72.926 ευρώ μεικτά (από το 2024) ετησίως είναι επιλέξιμα για να επιστρέψουν στη δημόσια ασφάλιση από την ιδιωτική.
Αυτό μπορεί προφανώς να είναι δύσκολο για τους υψηλά αμειβόμενους που επέλεξαν να στραφούν στην ιδιωτική ασφάλιση για να εξοικονομήσουν χρήματα – καθώς μπορεί να χρειαστεί να κερδίζουν λιγότερα από όσα κέρδιζαν όταν μεταπήδησαν στην ιδιωτική ασφάλιση, προκειμένου να επιστρέψουν στη δημόσια ασφάλιση.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ιδ. ασφάλιση υγείας στη Γερμανία (Private Krankenversicherung)
Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη μερικές περιπτώσεις όπου αυτό μπορεί να είναι εφικτό, ανάλογα με την κατάσταση.
Κάποιος που παίρνει εκπαιδευτική άδεια, κάποιος που μείωσε τις ώρες εργασίας του, κάποιος που έχασε τη δουλειά του και κερδίζει λιγότερα από 72.926 ευρώ ετησίως στην ασφάλιση ανεργίας ή κάποιος που έκανε αλλαγή καριέρας και τώρα κερδίζει λιγότερα από το ετήσιο όριο των 72.926 ευρώ, μπορεί να πληροί τις προϋποθέσεις.
Το εν λόγω δημόσιο ταμείο ασφάλισης υγείας μπορεί να εξακολουθεί να έχει κάποια διακριτική ευχέρεια εδώ σχετικά με το αν θα αρνηθεί κάποιον.
Σε γενικές γραμμές, οι αυτοαπασχολούμενοι που έχουν ιδιωτική ασφάλιση υγείας συνήθως δεν μπορούν να επιστρέψουν στη δημόσια ασφάλιση – ακόμη και αν κερδίζουν λιγότερα από το όριο των 72.926 €.
Εξαίρεση αποτελούν οι αυτοαπασχολούμενοι στον καλλιτεχνικό τομέα που καταβάλλουν εισφορές κοινωνικής ασφάλισης μέσω του ταμείου κοινωνικής ασφάλισης καλλιτεχνών (KSK).
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το KSK ουσιαστικά υποκαθιστά τον εργοδότη του καλλιτέχνη και τα δημόσια ασφαλιστικά ταμεία θα λογίζουν τα μέλη του KSK ως μισθωτούς και όχι ως αυτοαπασχολούμενους, προκειμένου να αποφασίσουν ποιον θα δεχθούν και πόσα θα πρέπει να πληρώσουν.
Πόσο χρόνο έχω για να επιστρέψω στη δημόσια ασφάλιση υγείας αν το θελήσω;
Γενικά, οι πολίτες μπορούν να μεταβούν από την ιδιωτική ασφάλιση υγείας στη Γερμανία στη δημόσια μέχρι την ηλικία των 55 ετών. Μετά από αυτό δεν είναι γενικά δυνατή η μετάβαση.
Ωστόσο, υπάρχουν λόγοι για τους οποίους ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να θέλουν να κάνουν τη μετάβαση νωρίτερα, ιδίως αν σκοπεύουν να συνταξιοδοτηθούν στη Γερμανία.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η ασφάλιση ασθενείας συνταξιούχων, ή Krankenversicherung der Rentner (KVdR), είναι διαθέσιμη μόνο σε άτομα που φτάνουν σε ηλικία συνταξιοδότησης και ήταν ασφαλισμένα στο δημόσιο για τουλάχιστον το 90 τοις εκατό του δεύτερου μισού του εργασιακού τους βίου.
Έτσι, κάποιος που άρχισε να εργάζεται σε ηλικία 21 ετών και συνταξιοδοτείται σε ηλικία 67 ετών στη Γερμανία θα πρέπει να μεταπηδήσει στη δημόσια ασφάλιση υγείας από την ηλικία των 46 ετών για να μπορέσει να έχει πρόσβαση στο KVdR όταν συνταξιοδοτηθεί.
Γιατί έχει σημασία η ασφάλιση υγείας του συνταξιούχου; Εξακολουθώ να καλύπτομαι κατά τη συνταξιοδότησή μου αν δεν την έχω;
Η σύντομη απάντηση είναι ναι.
Εάν δεν έχετε KVdR σε μεγάλη ηλικία, αλλά έχετε δημόσια ασφάλιση υγείας, εξακολουθείτε να έχετε υγειονομική κάλυψη κατά τη συνταξιοδότηση
. Το να έχετε KVdR θα μπορούσε ωστόσο να σας εξοικονομήσει κάποια χρήματα, ανάλογα με την κατάστασή σας.
Το KVdR στη Γερμανία παρέχει υγειονομική κάλυψη για τους συνταξιούχους και υπολογίζει τις εισφορές τους με βάση τη σύνταξη που λαμβάνουν και οποιοδήποτε άλλο εισόδημα από την εργασία τους – για παράδειγμα, αν εξακολουθούν να εργάζονται με μερική απασχόληση. Άλλα εισοδήματα όμως, όπως το ενοίκιο από ένα ακίνητο που μπορεί να εκμισθώνουν, δεν λαμβάνονται υπόψη.
Ένα δημόσιο ασφαλιστικό ταμείο, από την άλλη πλευρά, θα λάβει υπόψη όλα τα εισοδήματα.
Έτσι, κάποιος που πουλάει ένα ακίνητο μπορεί να πρέπει να πληρώσει φόρο υπεραξίας και μια αντίστοιχη αναλογική πληρωμή στο δημόσιο ασφαλιστικό του ταμείο.
Ωστόσο, κάποιος που καλύπτεται από το KVdR, αντίθετα, δεν θα χρειαστεί να καταβάλει αυτή την επιπλέον πληρωμή στο ασφαλιστικό του ταμείο. Οι εισφορές του παραμένουν συνδεδεμένες μόνο με τη σύνταξη και το εισόδημά του από την εργασία – και τίποτε άλλο.
Οι άνθρωποι που επιθυμούν να συνταξιοδοτηθούν στη Γερμανία και να επωφεληθούν από το KVdR έχουν έτσι ένα ακόμη κίνητρο είτε να παραμείνουν στη δημόσια ασφάλιση ασθενείας – είτε να μεταβούν σε αυτήν, εάν μπορούν.
GRland.info – Μην μαθαίνεις τα νέα τελευταίος!
Κάνε Like στη σελίδα μας στο Facebook και ενημερώσου πρώτος για όλες τις τελευταίες εξελίξεις. Έγκαιρη, έγκυρη και ανεξάρτητη ενημέρωση. Όλες οι τελευταίες Ειδήσεις από τη Γερμανία, την Ελλάδα και τον κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
