Διονύσιος Σολωμός: Ο Εθνικός ποιητής της Ελλάδας

Διονύσιος Σολωμός: Ο Εθνικός ποιητής της Ελλάδας

Ο ποιητής Διονύσιος Σολωμός, ο αρχηγέτης της Επτανησιακής Σχολής, είναι μια από τις κορυφαίες πνευματικές φυσιογνωμίες του Νεώτερου Ελληνισμού.

Τον Μάιο του 1823, σε μια περίοδο ιδιαίτερης έξαρσης της Ελληνικής Επανάστασης, έγραψε το εκτεταμένο ποίημα «Ύμνος εις την Ελευθερία», οι δύο πρώτες στροφές του οποίου, σε μουσική Νικολάου Μάντζαρου, αποτελούν τον εθνικό ύμνο της Ελλάδας και της Κύπρου.

Ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός γεννήθηκε στις 8 Απριλίου του 1798 στη Ζάκυνθο, ως εξώγαμο τέκνο του κόντε Νικόλαου Σολωμού και της υπηρέτριάς του Αγγελικής Νίκλη.

Σε πολύ μικρή ηλικία έμεινε ορφανός και το 1808 έφυγε για σπουδές στην Ιταλία, με τη συνοδεία του Ιταλού δασκάλου του Ρώσση.

Επτά χρόνια αργότερα πήρε το απολυτήριο από το Λύκειο της Κρεμόνας και γράφτηκε στο πανεπιστήμιο της Πάβιας. Απ’ όπου πήρε το πτυχίο της Νομικής.

Παράλληλα με τις σπουδές στη νομική, για την οποία ουδέποτε ενδιαφέρθηκε, άρχισε να γράφει στίχους στην ιταλική γλώσσα. Ενώ ήρθε σε επαφή με διαπρεπείς φιλοσόφους, φιλολόγους και αξιόλογους εκπροσώπους της λογοτεχνικής κίνησης της εποχής.

Το 1818 επέστρεψε στη Ζάκυνθο, όπου παρέμεινε για δέκα χρόνια. Εκεί άρχισε να γράφει τα πρώτα του αξιόλογα στιχουργήματα στα ελληνικά.

Ύμνος εις την Ελευθερίαν

Το πρώτο εκτενές ελληνικό ποίημά του και πλέον γνωστό είναι ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν, απόσπασμα του οποίου καθιερώθηκε ως Εθνικός μας Ύμνος.

Λίγο αργότερα, συνέθεσε το λυρικό ποίημα Εις τον θάνατο του Λορδ Μπάυρον και ακολούθησαν Η καταστροφή των Ψαρών, Η Φαρμακωμένη. Επίσης Ο Λάμπρος, Εις Μοναχήν, Ο Κρητικός, Οι ελεύθεροι πολιορκημένοι, Ο Πορφύρας.

Στα τέλη του 1828 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κέρκυρα, συνεχίζοντας την ενασχόλησή του με την ποίηση σχεδόν απομονωμένος. Δεν έκανε ούτε ένα ταξίδι στην ελευθερωμένη Ελλάδα. Γιατί, όπως υποστηρίζεται, «δεν εσυνηθούσε να θεατρίζει στο εθνικό του φρόνημα αλλά μες το άγιο βήμα της ψυχής».

Στις 3 Φεβρουαρίου του 1849 παρασημοφορήθηκε με το Χρυσό Σταυρό του Σωτήρος, διότι «με την ποίηση του διέγειρε τα αισθήματα του λαού στον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία».

Πέθανε στις 9 Φεβρουαρίου του 1857 στην Κέρκυρα, ύστερα από αλλεπάλληλες εγκεφαλικές συμφορήσεις. Τα οστά του μεταφέρθηκαν το 1865 στη Ζάκυνθο και τοποθετήθηκαν αρχικώς σ’ ένα μικρό μαυσωλείο στον τάφο του Κάλβου.

Διονύσιος Σολωμός: Αφορισμοί

  • Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές.
  • Μήγαρις έχω άλλο στο νου μου, πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;
  • Είδες να μαδάνε την κότα και ο αέρας να συνεπαίρνει τα πούπουλα; Έτσι πάει το έθνος.
  • Ο διδάσκαλος των λέξεων είναι ο λαός.

Διονύσιος Σολωμός: Στίχοι

  • Δυστυχισμένε μου λαέ καλέ και αγαπημένε.
    Πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε.
  • Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος.
  • Πάντ’ ανοιχτά, πάντ’ άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μου.
  • Η δύναμή σου πέλαγο κι η θέλησή μου βράχος.
  • Χαρές και πλούτη κι αν χαθούν, και τα βασίλεια κι όλα, τίποτα δεν είναι σαν στητή, μένει η ψυχή κι ολόρθη.
  • Νύχτα γεμάτη θάματα, νύχτα σπαρμένη μάγια.
  • Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει.
    Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί κι η μάνα το ζηλεύει.
  • Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κρένει,
    όποιος πεθαίνει σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει.
  • Έστησε ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη,
    κι η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκειά της ώρα.
  • Γλυκιά η ζωή, κι ο θάνατος μαυρίλα.
  • Άστραψε φως κι γνώρισαν ο νιος τον εαυτό του.
  • Περασμένα μεγαλεία
    και διηγώντας τα να κλαις. («Ύμνος εις την Ελευθερίαν»)
  • Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τι σ’ έχω γω στο χέρι;
    οπού συ μού ‘γινες βαρύ κι ο Αγαρηνός το ξέρει. («Ελεύθεροι Πολιορκημένοι»)

Μην μαθαίνεις τα νέα από τελευταίος!

Μείνε συντονισμένος σε εμάς για έγκαιρη, έγκυρη και ανεξάρτητη ενημέρωση. Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από τη Γερμανία, την Ελλάδα και τον κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο GRland.info

Γίνε μέλος στην σελίδα μας στο Facebook, κάνε Like και ενημερώσου πρώτός.