Γιατί η Γερμανία επενδύει δισεκατομμύρια στο υδρογόνο; Τι κρύβεται από πίσω;

GRland – Ειδησεογραφικό μέσο για Έλληνες του εξωτερικού

Η Γερμανία πρόκειται να γίνει κλιματικά ουδέτερη έως το 2045 – επίσης με τη βοήθεια του υδρογόνου. Η γερμανική κυβέρνηση θέλει να εισάγει ένα μεγάλο μέρος του από το εξωτερικό. Αλλά αυτό είναι δύσκολο – και μπορεί να πάρει χρόνο.

Το περιβάλλον δεν έχει εύκολο έργο στο κέντρο της περιοχής του Ρουρ. Υπάρχουν τέσσερις μεγάλες υψικαμίνους μόνο στο εργοτάξιο της thyssenkrupp Steel στο Ντούισμπουργκ.

«Παράγουν περίπου δέκα εκατομμύρια τόνους χάλυβα κάθε χρόνο», λέει ο Matthias Weinberg, επικεφαλής του Κέντρου Μεταλλουργίας της thyssenkrupp. «Δυστυχώς, αυτό παράγει επίσης 20 εκατομμύρια τόνους CO2 κάθε χρόνο».

Αυτό ακριβώς πρόκειται τώρα να αλλάξει. Η thyssenkrupp θέλει να μετατρέψει την παραγωγή χάλυβα της σε φιλική προς το κλίμα μέχρι το 2045.

Οι κατασκευαστικές εργασίες έχουν ήδη ξεκινήσει στο εργοτάξιο του εργοστασίου στο Ντούισμπουργκ. Σύντομα θα χρησιμοποιείται εδώ υδρογόνο αντί για βρώμικο άνθρακα.

«Θα εξοικονομήσουμε περίπου 3,5 εκατομμύρια τόνους CO2 κάθε χρόνο με τη νέα διαδικασία», λέει ο Weinberg.

Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα έργα απαλλαγής από τον άνθρακα στον κόσμο.

Ευέλικτη πηγή ενέργειας

«Το υδρογόνο μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε πολλούς τομείς», λέει ο Tom Smolinka από το Ινστιτούτο Fraunhofer.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο στη χαλυβουργία ή τη χημική βιομηχανία, αλλά και στον τομέα των μεταφορών ή στους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής.

Ως εκ τούτου, η γερμανική κυβέρνηση εστιάζει επίσης στο υδρογόνο – και θέλει να το καθιερώσει ως πηγή ενέργειας στη Γερμανία.

Αυτό όμως δεν είναι τόσο εύκολο. Μέχρι στιγμής, μόνο μικρά πιλοτικά έργα βρίσκονται σε εξέλιξη, γεγονός που καθιστά την τεχνολογία αντίστοιχα δαπανηρή. Πρέπει να δημιουργηθεί μια πλήρης υποδομή.

Αυτό απαιτεί εγκαταστάσεις παραγωγής, τους λεγόμενους ηλεκτρολύτες. Επιπλέον, απαιτούνται 10.000 χιλιόμετρα αγωγών για τη μεταφορά του υδρογόνου.

Οι δυνητικοί πελάτες, όπως οι χαλυβουργίες ή οι τσιμεντοβιομηχανίες, θα πρέπει επίσης να μετατρέψουν τις εγκαταστάσεις τους.

Όλα αυτά απαιτούν επενδύσεις δισεκατομμυρίων.

Εισαγωγές πιθανώς αναγκαίες

Παρόλα αυτά, η γερμανική κυβέρνηση αναμένει ότι η ζήτηση θα είναι τεράστια τα επόμενα χρόνια και θα συνεχίσει να αυξάνεται.

Κάποια στιγμή, μάλιστα, η ζήτηση αναμένεται να γίνει τόσο μεγάλη ώστε το απαιτούμενο υδρογόνο να μην μπορεί πλέον να παραχθεί αποκλειστικά στη Γερμανία.

Το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομίας επιθυμεί επομένως να εισάγει μακροπρόθεσμα 50 έως 70 τοις εκατό από το εξωτερικό – με αγωγούς ή πλοία, για παράδειγμα.

«Ο ταχύτερος τρόπος για να πραγματοποιηθεί αυτό είναι ένας αγωγός προς τη Δανία και στη συνέχεια προς τη Νορβηγία. Συζητάμε επίσης την κατασκευή ενός αγωγού με το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία», λέει ο υπουργός Οικονομίας Habeck.

Πιθανές είναι επίσης οι εισαγωγές από τη Γαλλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία.

«Και η αξιοποίηση του υφιστάμενου αγωγού φυσικού αερίου προς την Αλγερία θα ήταν ένας άλλος διάδρομος εισαγωγής», δήλωσε ο υπουργός Οικονομίας.

Ανταγωνισμός της βιομηχανίας για το υδρογόνο

Ωστόσο, τα περισσότερα από τα σχέδια υπάρχουν μέχρι στιγμής μόνο στα χαρτιά, παρόλο που υπάρχουν ήδη οι λεγόμενες συνεργασίες ενέργειας και υδρογόνου με περίπου 40 χώρες παγκοσμίως.

Προς το παρόν, ο κύριος στόχος είναι να εξασφαλιστεί ένα μερίδιο του υδρογόνου όταν ξεκινήσει η παραγωγή σε μεγάλη κλίμακα σε διάφορες χώρες, όπως ελπίζεται.

Η γερμανική κυβέρνηση δεν έχει γίνει ακόμη πολύ πιο συγκεκριμένη.

Από πού ακριβώς θα προέλθει το υδρογόνο – και ποιο θα είναι το συνολικό κόστος – είναι ακόμη ασαφές.

Ένα πράγμα είναι βέβαιο: η γερμανική κυβέρνηση επενδύει ήδη πολλά χρήματα για την εδραίωση του υδρογόνου στη Γερμανία.

Μην μαθαίνεις τα νέα της Γερμανίας τελευταίος!

Έγκαιρη, έγκυρη και ανεξάρτητη ενημέρωση. Όλες οι τελευταίες Ειδήσεις από τη Γερμανία, την Ελλάδα και τον κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.

Δείτε επίσης