Η “αποβιομηχάνιση” της Γερμανίας πόσο κακή μπορεί να είναι;

Δεν είναι μόνο οι οικονομολόγοι που φαίνεται να τείνουν προς την απαισιοδοξία στη Γερμανία αυτή τη στιγμή. Επιχειρηματικές ενώσεις και τα κόμματα της αντιπολίτευσης CDU και AfD προειδοποιούν για “αποβιομηχάνιση” και για την παρακμή της Γερμανίας στη διεθνή σκηνή. Μια ανάλυση…

Υπάρχει μεγάλη απογοήτευση για το γεγονός ότι η προσδοκώμενη ανάκαμψη μετά την Corona δεν έχει μέχρι στιγμής υλοποιηθεί.

Στην πραγματικότητα, η Γερμανία τα πηγαίνει χειρότερα από τις περισσότερες βιομηχανικές χώρες αυτή τη φορά.

Ο λόγος είναι ότι οι άλλες χώρες της ΕΕ έχουν πολύ λιγότερα προβλήματα με τις συνέπειες του πολέμου στην Ουκρανία, επειδή δεν εξαρτώνται τόσο πολύ από το ρωσικό φυσικό αέριο για τον ενεργειακό εφοδιασμό τους.

Αυτό που αποτελούσε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για μεγάλο χρονικό διάστημα μετατράπηκε στο αντίθετο.

Ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Ifo στο Μόναχο, Clemens Fuest, θεωρεί επομένως βάσιμη την προειδοποίηση του ηγέτη του CDU Merz για οικονομική παρακμή.

Η Γερμανία απειλείται από “ένα είδος αποβιομηχάνισης”, την οποία η πολιτική πρέπει και μπορεί να αντιμετωπίσει.

Οι επιχειρήσεις απειλούν να φύγουν από τη Γερμανία

Λόγω της έλλειψης φθηνού φυσικού αερίου, ορισμένες βιομηχανικές εταιρείες σκέφτονται να μεταφέρουν τις εγκαταστάσεις τους στο εξωτερικό, ιδίως δεδομένου ότι η ηλεκτρική ενέργεια δεν είναι φθηνή ούτε στη Γερμανία.

Πρόκειται για βιομηχανίες έντασης ενέργειας, όπως οι χημικές βιομηχανίες, το χαρτί, το γυαλί ή τα δομικά υλικά.

Το ότι οι άλλες βιομηχανίες δεν τα πάνε καθόλου άσχημα αποδεικνύεται από τις τιμές των μετοχών των εξαγωγικών εταιρειών και το πρόσφατο ρεκόρ του Dax.

Τα ελλείμματα στις υποδομές, την ψηφιοποίηση, την ηλεκτροδότηση και την επέκταση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα μπορούσαν να αποτελέσουν μείζονα προβλήματα.

Τα τελευταία επιχειρηματικά στοιχεία ήταν ακόμη πολύ καλά για κάτι τέτοιο. Αυτό που κοστίζει σήμερα στην ανάπτυξη είναι η ύφεση στις κατασκευές και η αδύναμη κατανάλωση, η οποία οφείλεται στον υψηλό πληθωρισμό.

Παρ’ όλα τα ελλείμματα, ένα πρώτο εξάμηνο με πολλά στοιχεία-ρεκόρ

Ένα παράδειγμα μπορεί να είναι η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία με την κακή επιτυχία της στην πώληση ηλεκτρικών οχημάτων.

Έχει συχνά επικριθεί για την έλλειψη στροφής στην κινητικότητα.

Παρ’ όλα αυτά, ο όμιλος VW κατάφερε ακόμα να αυξήσει τις πωλήσεις του κατά 18% παγκοσμίως το πρώτο εξάμηνο του έτους.

Η BMW και η Mercedes σημείωσαν επίσης κέρδη δισεκατομμυρίων. Για πόσο ακόμα θα μπορέσει να συνεχίσει έτσι η μεγαλύτερη βιομηχανία της Γερμανίας;

Αλλά οι ειδικοί σε θέματα αυτοκινήτων θέτουν αυτό το ερώτημα εδώ και πολλά χρόνια και μέχρι στιγμής βρίσκουν πάντα έναν νέο τρόπο για να πουλήσουν στους ανθρώπους ακόμη περισσότερα οχήματα.

Οι κατασκευαστές αυτοκινήτων, οι μηχανολόγοι και οι ηλεκτρολόγοι δεν έχουν κανένα λόγο να παραπονιούνται

Ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγικός κλάδος, ο μηχανολογικός, παραπονιόταν στην πραγματικότητα πάντα για τα ελλείμματα στην πολιτική και τη Γερμανία ως επιχειρηματικό χώρο.

Παρ’ όλα αυτά, πολλές εταιρείες μηχανολογικών κατασκευών σε αυτόν τον μεσαίου μεγέθους κλάδο μπόρεσαν να ακολουθήσουν τα ρεκόρ τους από τα προηγούμενα έτη.

Ο μεγαλύτερος νικητής όλων, ωστόσο, είναι η ηλεκτρολογική βιομηχανία.

Είτε πρόκειται για την παγκοσμιοποίηση, είτε για την ψηφιοποίηση είτε για την κατασκευαστική έκρηξη των τελευταίων ετών: η ηλεκτρολογική βιομηχανία προφανώς γνωρίζει πώς να εκμεταλλεύεται κάθε τάση και να αναπτύσσεται μεταξύ των ισχυρότερων, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Η BASF έχει φτάσει την εξάρτησή της από τη Ρωσία στα άκρα

Το υπόλοιπο προβληματικό παιδί είναι η χημική και φαρμακευτική βιομηχανία με ηγέτες του κλάδου όπως η BASF.

Ο φαρμακευτικός τομέας πρέπει να εξαιρεθεί από κάθε συζήτηση περί κρίσης, καθώς κατάφερε να επωφεληθεί ακόμη και από την πανδημία της Κορόνας χάρη στα νεοανακαλυφθέντα εμβόλια.

Η κατάσταση είναι διαφορετική στη BASF, διότι η θυγατρική εταιρεία ερευνών Wintershall εξαρτιόταν σχεδόν πλήρως από τη Ρωσία.

Το ρωσικό φυσικό αέριο, παρεμπιπτόντως, τροφοδοτούσε πάντα το κεντρικό εργοστάσιο στο Ludwigshafen, όπου ορισμένοι επιχειρηματικοί τομείς δεν είναι πλέον κερδοφόροι.

Από την άλλη πλευρά, η BASF τα πηγαίνει καλύτερα στην Κίνα, αν και η εταιρεία μπορεί να έχει γίνει πολύ πιο εξαρτημένη εκεί απ’ ό,τι στη Ρωσία.

Αυτό ισχύει και για ορισμένους άλλους τομείς όπου, όπως στον κλάδο των αυτοκινήτων, η Κίνα φαίνεται να είναι η μεγαλύτερη αγορά του μέλλοντος.

Ποιοι είναι λοιπόν οι λόγοι για τη μικρότερη οικονομική ανάπτυξη;

Πράγματι, για πολλές βιομηχανικές εταιρείες με εξαγωγικό προσανατολισμό εξαρτάται περισσότερο από την κατάσταση στις αγορές-στόχους τους παρά από την κατάσταση εδώ στην Γερμανία.

Όσο η αμερικανική αγορά ανθεί και οι ΗΠΑ υπερασπίζονται την πρώτη θέση τους για τους εμπορικούς εταίρους της Γερμανίας, αυτό μετράει περισσότερο για ορισμένους κατασκευαστές παρά το γερμανικό ακαθάριστο εγχώριο προϊόν.

Η τρέχουσα χαμηλή ανάπτυξη της οικονομικής μας παραγωγής οφείλεται λιγότερο στη βιομηχανία παρά στην πτώση της εγχώριας ζήτησης.

Το σοκ των τιμών από τον πληθωρισμό παίζει καθοριστικό ρόλο εδώ, ο οποίος είναι επίσης “ηλίθια” υψηλότερος στη Γερμανία από ό,τι σε πολλές άλλες χώρες του ευρώ.

Αυτή η ανοδική κίνηση των τιμών εξασθενεί τη διάθεση για κατανάλωση, κάνει τους καταναλωτές να γίνονται φειδωλοί και να συγκρατούν τις δαπάνες τους.

Το πρόσθετο κόστος της θέρμανσης πρέπει να εξοικονομηθεί από αλλού. Τα υψηλά επιτόκια λειτουργούν επίσης ως τροχοπέδη στην ανάπτυξη.

Τα ακριβά δάνεια έχουν επιβραδύνει ιδιαίτερα την ακμάζουσα κατασκευαστική βιομηχανία, για παράδειγμα στην κατασκευή κατοικιών.

Αν χτίζονται σημαντικά λιγότερα και οι ιδιωτικές δαπάνες υποφέρουν από τον πληθωρισμό, δυστυχώς δεν μπορεί να αναμένεται σημαντική οικονομική ανάπτυξη.

GRland – Μην μαθαίνεις τα νέα τελευταίος!